Het beschuldigen van Washington van de Hoge Prijzen van het Gas?

Het beschuldigen van Washington van de Hoge Prijzen van het Gas?

door Stuart Lieberman

Er waren anders vroegere nationale economen, huidige professoren bij significante bedrijfsscholen, politieke goeroes, en iedereen wie te zeggen iets zou kunnen hebben. En iedereen heeft te zeggen iets.

De vragen waren het zelfde: Hoe hoog de prijzen zullen gaan? Hoeveel kunnen de mensen zich alvorens het de economie veroorloven beïnvloedt?

En misschien de meest significante vraag, „wat wij over dit kan doen?“

Is dit deja helemaal opnieuw vu? Niet is dit ruwweg de vijfde benzinecrisis die in eigentijdse geschiedenis heeft bestaan? Het is grappig aan me enkel hoe korte termijn ons nationaal geheugen kan zijn.

Het feit van de kwestie is dat alles die vandaag gebeurt vaak sinds de eerste gascrisis terug in de jaren '70 is gebeurd. En de mensen gedragen zich nog op de zelfde manier telkens als dit gebeurt.

Telkens als dit gebeurt, gaan zij in een waanzin. „Hoe de hoogte prijzen kan gaan en hoeveel kan word ik zich vóór dit veroorloven ondraaglijk?“ „Zal dit ooit?“ beëindigen

Telkens als dit gebeurt stijgt de verkoop van kleine auto's. Mijn herinnering is dat één die keer mensen boven de voorgestelde fabrikantenprijs voor de kleine invoer worden betaald. U herinnert waarschijnlijk dat de grote schoten in de gemeenschap niet meer de mensen die grote luxeauto's drijven zouden zijn. Eerder, kochten zij de gloednieuwe Maatschappijleer van Honda dat ongeveer 40 mijlen aan de gallonweg wordt genoteerd.

Telkens als dit gebeurt besluiten wij collectief dat de dingen moeten veranderen en wij gaan iets moeten opgeven. Ja, gaan wij ons van grote auto's onthouden. Wij gaan energie behouden. En zoals voor de federale overheid, gaat het alternatieve energievoorziening moeten onderzoeken.

De federale overheid bepaalde namelijk enkel een nieuw nationaal energiebeleid. Terwijl het op het tekenbord twee jaar is geweest, doet het moeizaam klein alternatieve energievoorziening richten.

Telkens als wij één van deze crisissen hebben, binnen een paar maanden beter wordt de crisis. De prijzen komen geleidelijk aan neer een weinig.

De eerste keer dat een vat olie onderaan het gaat maakt de eerste pagina van de New York Times en het maakt het ook op nationaal netwerknieuws. De tweede keer, het ontvangt enkel een weinig minder pers en dit gaat aan het punt verder waar het oud nieuws wordt en niemand geeft. En toen, herinnert niemand zich.

De volwassenen worden het meest geinteresseerd in het verliezen van gewicht nadat zij een hartaanval en het meest geinteresseerd in het ophouden rokend hebben gehad nadat zij één of ander soort kankerschrik hebben. Maar zelfs keren de hartaanvalslachtoffers vaak terug naar high-fat diëten terug. En zelfs blijven de rokers op zuurstof vaak roken.

Misschien is het allen over menselijke aard. De oude gewoonten sterven enkel hard.

Op dit ogenblik zijn wij in het midden van een andere gascrisis. Ik moet geloven dat de handelaars die SUVs verkopen een hardere tijd hebben die verkoop op dit ogenblik maken. En ik zou veronderstellen dat vele Amerikaanse families het willekeurige drijven verminderen.

Maar als de geschiedenis zich opnieuw herhaalt, in een paar maanden wanneer elk van dit wordt geschiedenis het willekeurige zal drijven terugkeren naar waar het was en zo verkoop SUV zal. En nogmaals, zal drijven van een zuinige auto minder koel worden.

Vorig jaar bezocht ik Florence en Rome. Ik zou veronderstellen dat de benzineprijzen over het zelfde in beide steden zijn. En zij zijn veel hoger dan hier. Maar de benadering van deze kwestie was radicaal verschillend in elke stad.

In Florence bijna dreef iedereen een kleine vaak enkel grote auto, genoeg om twee mensen te passen. Vele mensen bereden fietsen. En het schijnt dat elk lichaam in één keer of een andere loopt.

Rome schijnt kosmopolitischer te zijn. Terwijl er sommige kleine auto's waren, waren er vele eveneens medio - met maat en grotere auto's.

Wij moeten worden meer als zij die in Florence leven. Wij moeten de domheid tegenhouden en ophouden kopend groot gas consumptieve SUVs. En wij moeten een betere betekenis van geheugen op lange termijn ontwikkelen. In drie of vier maanden, wanneer de problemen nogmaals zelf verminderen, moeten wij houden denkend over deze kwestie. En misschien doend iets die voordelig op lange termijn dit keer is.

Of, wij kunnen blijven de zelfde fouten over opnieuw maken. Dit is niet het te bevestigen probleem van Washington. Het is het te bevestigen probleem van iedereen.