Dag van de verkiezing bracht vooral Slecht Nieuws voor Fannie en Freddie
door Kenneth R. Harney
Who waren de grootste verliezers in de Amerikaanse immobiliënmarkt vorige Dinsdag toen John Kerry in vlammen daalde? Dat is gemakkelijk: Fannie Mae en Freddie MAC, de twee grootste bronnen van hypotheekkapitaal in het land. Niet alleen zien zij nu een openlijk tegenstrijdig beleid onder ogen van de Struik dat vastbesloten is om hen door de oprichting van een taai nieuw regelgevend bureau binnen dramatisch te beteugelen. Zij confronteren ook een Senaat en een Huis met beduidend minder vriendschappelijke Democratische gezichten die kunnen worden afgehangen zacht te worden -- of filibuster -- de de hervormingsplannen van het beleid van de Struik voor hen. Om het nog, bij de verkiezing slechter te maken dag zelf, 2 Nov., werden beide bedrijven dichtgeslagen met nieuwe federale eisen om veel meer van hun financieringsinspanningen naar hypotheken voor de kopers van het lage en gematigd-inkomenshuis te wijden. Zowel zeggen Fannie als Freddie de het beleidsdoelstellingen van de Struik overbodig hoog zijn -- 56 percent van al hun hypotheekaankopen moet naar de kopers die van het lage en gematigd-inkomenshuis tegen 2008 gaan, jaarlijks van 52 percenten in 2005 stijgen -- en kon de bevoegdheden van de firma's berokkenen om andere gedeelten van de markt te dienen. In controversiële definitieve die verordeningen in 2 Nov. was het Federale Register door het Ministerie van de V.S. van Huisvesting en Stedelijke die Ontwikkeling (HUD) worden gepubliceerd, het beleid uit wordt gegeseld bij wat het zei „underperformance“ van Fannie en van Freddie in het bijstaan van minderheden en first-time kopers. Terwijl wijdden de privé, conventionele marktbanken en andere geldschieters 38 percenten van hun hypotheek financieringen aan first-time kopers tussen 1999 en 2002, bovengenoemde HUD, Fannie en Freddie wijdden slechts 27 percenten van hun aankopen aan first-time kopers tijdens de zelfde periode. Fannie en Freddie wijdden slechts 6.2 percenten van hun financieringen aan minderheids eerste-tijdopnemers in 1999-2002, bovengenoemde HUD, terwijl de particuliere sectorgeldschieters 10.6 percenten wijdden. De gelijkaardige prestatieshiaten werden aangehaald door HUD in andere gebieden zoals „het betaalbare“ huisvesting lenen. De afdeling beschuldigde ook MAC Freddie van „het dubbele tellen“ bijna 45.000 eenheden tegen zijn doelstellingen in 2002. De eenheden, volgens HUD, waren reeds geteld door Freddie naar zijn 2001 doelstellingen. De hud- regelgeving maakte geen expliciete verwijzing naar problemen van Fannie en de aan de gang zijnde van de boekhouding, van de bescherming en van de financiële verslaglegging van Freddie die de bedrijven om onder scherpe aanval op Capitol Hill ertoe hebben bewogen te komen. Maar HUD nam prominente nota van de zware federale subsidies van de bedrijven en hun „openbaar doel“ plichten die uit hun congreshandvesten stammen. Zowel geven opdracht de handvesten aan de bedrijven om de hypotheekmarkt te leiden in de financiering van het huisaankopen van lage als gematigde huishoudens, zelfs als de netto economische winst van dergelijke leningen „minder dan hun winst op andere activiteiten,“ bovengenoemde HUD is. Zowel waarschuwden Fannie als Freddie het beleid van de Struik dat vereisend hen om dergelijke hoge percentages van hun middelen aan laag en gematigd-inkomen en betaalbare huisvesting te wijden hen kan dwingen om hun diensten tot andere sectoren van de markt te beperken, zoals aankopen en herfinancieren het met een gemiddeld inkomen. De particuliere sectorcritici van Fannie en Freddie, echter, debatteren dat dergelijke beperkingen -- als inderdaad zij ooit voorkwamen -- meer dan zou gecompenseerd worden door privé geldschieters die meer en meer de zelfde globale hoofdmarkten financierend pools onttrekken die Fannie en Freddie gebruiken. De bodemlijn van de 2 „de huisvestingsdoelstellingen“ van Nov. verordeningen: Zolang het beleid van de Struik in macht is -- en dat is vier meer jaren -- Fannie en Freddie zullen worden vereist om stijgende hoeveelheden inspanning en geld naar de kopers van first-time en gematigd-inkomenshuis te leiden. Terwijl dat voor hen en hun aandeelhouders nettlesome kan zijn, zou het uitstekend nieuws voor homebuyers in dat segment, en de Makelaars in onroerend goed kunnen zijn dat hen dienen. | 
