De rente in Rente door Peter G. Miller
Wanneer het over hypotheekrentevoeten de best mogelijke beschrijving komt van wat wij voor afgelopen hebben gezien kunnen weinig jaren neer aan één enkel woord worden gekookt: onhoudbaar. Ik hoor herhaaldelijk van mensen die jammeren en over „hoog“ de tarieven van vandaag yammering. Zoals zij wijzen op, zijn de tarieven voor 30-jaar vaste tarief financiering nu meer dan een volledig procentpunt hoger dan de tarieven wij in 2003 zagen toen in de zomer de niveaus van de hypotheekrente laag van 5.21 percenten bereikten -- een tarief niet sinds Eisenhower wordt gezien was in bureau 45 vroeger jaar die. Vorige week bevestigden de wekelijkse tarieven voor 30-jaar financiering tot dusver bereikt 6.41 percenten plus .4 punten, volgens MAC Freddie, het hoogste tarief dit jaar. Nochtans, wat niet wordt gezegd, en wat zou moeten worden gezegd, is dat naar verluidt de exorbitante tarieven van vandaag nauwelijks steil zijn -- en ook dat zij een relatief koopje in de toekomst kunnen zijn. Een jaar geleden, bijvoorbeeld, waren de hypotheektarieven eigenlijk hoger dan vandaag -- 6.67 percenten volgens MAC Freddie. Met andere woorden, zij die het glas geloven zijn half volledig kunnen zeggen dat de tarieven zijn gedaald. Maar de tarieven zouden meer hoog nog kunnen toenemen als er een overtuiging is dat het land te kweekt en snel inflatie onder ogen ziet. Goed, geen zorgen over dat. Zelfs bleken de lauwe die de groeiramingen voor het eerste trimester van 2007 worden aangekondigd overblown. Wij groeien niet bij 1.3 percenten, maar in plaats daarvan bij enkel .6 percenten. Volgens de Secretaresse Carlos Gutierrez, absoluut een halfvol soort van de Handel kerel, „onze economie blijft een cursus van de groei in kaart brengen duidelijk door historisch lage werkloosheid en het toenemen lonen. Talrijke headwinds hebben nog onze economie niet van zijn 22 rechte kwarten van de groei.“ geklopt Hoe ongeveer één of andere rechte bespreking? Een .6 percentengroeipercentage is hoofdzakelijk geen groei, is het het equivalent van het leegmaken van een oog-druppelbuisje in de Atlantische Oceaan. Alternatief, worden welke groei wij hebben meer en meer gefinancierd, bezeten en schuldig aan buitenlandse investeerders. In 2006, als één voorbeeld, was onze betalingsbalans van handel met andere landen $857 miljard in het rood. Dit is een opmerkelijk cijfer, een historische hoeveelheid handelsschuld. Wat het betekent is dat wij massieve invoer met geleend geld financieren. Gezien een andere manier, werden 6.44 percenten van onze $13.3 triljoen economie vertegenwoordigd door de handelsonevenwichtigheid in 2006. Als het gebeurt dat onze geldschieters overzee niet meer leningen willen maken -- of slechts leningen aan hogere tarieven zal maken -- dan zullen de hypotheektarieven stijgen. Lenders zal voor de investeringen met het beste winstpercentage met een bepaald niveau van risico opteren en de hypotheekleners zullen moeten concurreren. Vergeet 6 percenten en 7 percentenrentevoeten en neem een blik op afgelopen hypotheekniveaus. Terugkeer naar de periode vanaf 1979 door 1986. De efficiënte jaarlijkse rentevoeten elk jaar tijdens dit keer waren boven 10 percenten volgens de Federale Raad van de Financiën van de Huisvesting. De zelfde overheidsinstelling herinnert ons eraan dat de efficiënte tarieven een gemiddelde van 15.31 percenten in 1982 raken. Yikes! Als de tarieven toenemen zal er twee belangrijke effecten in vastgoed zijn. Eerst, zal de huisverkoop vertragen, betekenend dat zelfs die zonder hypotheekschuld zullen worden uitgevoerd omdat de huizen in vele markten moeilijker zullen zijn te verkopen aangezien de pool van leners kleiner wordt. Heel wat bezitseigenaren zullen van reusachtige hoeveelheden gelijkheid als prijzenbox moeten kussen en zelfs vallen. Ten tweede, zullen die met regelbaar-tariefhypotheken en de veranderlijke leningen van de huisgelijkheid door hun administratie zoekend de kappen van de levenlening tearing zijn. Vele leningen met de niveaus van de 6 percentenrente kunnen vandaag levenkappen goed hebben die 6 hogere procentpunten zijn -- denk aan 12 percenten hypotheek financierings. Kunnen wij iets over deze situatie doen? Wij hebben een ongelooflijk financieel gat met onze betalingsbalansproblemen en massieve federale tekorten gegraven -- meer dan $1.5 triljoen in de eerste vijf jaar van het Beleid van de Struik was met surplussen erachter verlaten door Clinton vergelijkbaar -- maar in plaats van het verzenden van contant geld en banen overzee, kunnen wij banen en rijkdom binnen onze grenzen tot stand brengen door nieuwe nationale prioriteiten terecht te komen in zoals het herbouwen van onze infrastructuur, producerend energie efficiënte auto's, creërend groene energiebronnen eisen, die dat de bedrijven van de V.S. de belastingen van de V.S. en het belasten van de rijke en grote landgoederen betalen. Als natie hebben wij dit voordien met openbare werkenprogramma's onder Roosevelt, nationale wegen aanleg onder Eisenhower en met het ruimteprogramma onder Kennedy gedaan. Wij kunnen, als wij opnieuw verkiezen, het doen. |